In memoriam Toon Boerboom

02-10-2017

Klik hier voor de rouwkaart 

                                         In memoriam Toon Boerboom

 

OBW huilt. Een van onze meest markante en betekenisvolle personen is niet meer onder ons.

Zondag 1 oktober, is na een dapper gedragen ziekte onze Toon Boerboom op 75-jarige leeftijd overleden.

We wisten allemaal wel dat Toon erg ziek was, maar ondanks dat komt zo’n bericht toch als een schok. Toon was een ontzettend lief en goed mens. Hij was graag gezien op Hengelder. Altijd vrolijk. Nooit klagend, nooit zeuren. En nooit “ja, maar”. Altijd ja. En zeker altijd “ja” voor zijn cluppie, zijn OBW. De laatste tijd liet zijn gezondheid hem steeds vaker in de steek. Vanwege problemen met zijn longen kon hij amper nog lopen en zelfs in huis ging dat heel moeizaam. Lenie was de laatste weken bijna ieder moment bij hem.

Een maand geleden berichtte Lenie mij dat ze zich zorgen maakte, waarop ik een dag later bij Toon en Lenie thuis aan een kop koffie zat. Maar die zorgen betroffen niet in eerste instantie de gezondheid van Toon. Nee hoor, de zorgen gingen voornamelijk over hun OBW, want daar draaide en draait het om in huize Boerboom. Nou ja, zorgen; het ging eigenlijk veel meer over de grenzeloze betrokkenheid van Toon en Lenie bij OBW: punten van aandacht en gaat het allemaal wel goed zo. Hoe ziek Toon toen al was, hij was uitgesproken betrokken bij onze vereniging. En apetrots op onze nieuwe jonge selectie, omdat het allemaal kinderen van echte clubmensen zijn.

Een aantal jaren geleden heb ik Toon (en Lenie) tijdens één van onze nieuwjaarsrecepties mogen benoemen als ereleden van onze vereniging. Dat was een prachtige en ook emotionele bijeenkomst. Twee mensen die dit ontzettend hebben verdiend.

Toon was en bleef geïnteresseerd in het wel en wee van de clubmensen rondom hem heen. Tientallen jaren geleden was ik samen met één van mijn vrienden vele jaren trainer/coach van onze B2. Ieder jaar daarna sprak hij me daarover meerdere keren aan: "was een mooie tied Niek". Hij wist bijna alle namen van de spelers van toen van de B2 nog op te noemen.

In het voetbalplaatjesboek van vorig seizoen stond een indrukwekkend krantenknipsel van jaren geleden over Toon en Lenie: “... ik geloof niet dat ik ooit één zondag gemist heb, zegt Toon...” Bescheiden als hij was, maakte hij daarin ook nog eens goed duidelijk dat het allemaal wel meeviel wat hij deed en dat er veel meer OBW’ers zijn die de club draaiende houden.

Lieve Lenie, hoe moeilijk het nu ook voor je is en nog gaat worden: wees trots op jouw fantastische echtgenoot. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat Toon nu van boven meekijkt en jou verder wil zien leven. Wij, bij jouw OBW, gaan proberen om jou daar zo goed mogelijk bij te helpen. Voor Toon. Voor jouzelf. Maar wees ook trots op jezelf Lenie. Je hebt het goed gedaan.

Vanavond stuurde je me persoonlijk het verschrikkelijke bericht. Hoewel misschien niet helemaal gepast, heb ik je meteen gebeld. Een rilling ging door mijn lichaam. Woede, verdriet, maar ook berusting. Ik ben erg blij dat ik Toon vorige week nog gesproken heb. Hij had zelfs weer wat babbels. En niet over het weer en ook niet over zijn gezondheid.

Toon ik ga je missen. Altijd als eerste vragend “wat hei gemaakt Niek?”. Ik ga onze positieve en trotse gesprekken over ons OBW missen, zittend op het hoekje vooraan bij de bar. Ik ga je missen als terreinmeester, die er altijd en voor dag en dauw was. Die ervoor zorgde dat alles rondom de wedstrijden was geregeld: hoekvlaggen, gekalkte lijnen, wedstrijdbal, bakjes thee.

Maar ik ga je bovenal missen als fijn mens, waar vele anderen en ik een voorbeeld aan kunnen nemen. Nooit klagend. Alles voor jouw vereniging, jouw OBW.

Ieder woord van dank is er altijd één te weinig. Voor wat jij voor OBW gedaan hebt, zijn onvoldoende dankjewel ’s beschikbaar, maar ik waag me er toch aan. Oprecht, gemeend en emotioneel met een traan in mijn oog: vaarwel Toon Boerboom. Fijn mens. Rust zacht. Dank je wel.

 

Namens bestuur en leden van Sportvereniging OBW,

Nico Ruikes Voorzitter